Eucharystia

sobota, 27 lutego 2010

„Jam jest chleb żywota”

Przenajświętsza Eucharystia dla duszy wierzącej jest Tajemnicą pełną niezrównanego uroku. W niej bowiem widzimy potwierdzenie tej prawdy, że „Bóg Miłością jest”, w niej mamy przedziwny wyraz tego, co Bóg mówi do każdego z nas „Miłością wieczną umiłowałem Cię”

„Sądy Twoje, Boże, przepaśc wielka”, powiedział król-prorok Dawid. Tą wielką przepaścią bez wątpienia można nazwac Tajemnicę Eucharystii. By wniknąc w Jej głębokość – potrzeba by na to osobnej i wysokiej łaski Ducha Świętego. Potrzeba by i drugiej łaski nie mniej skutecznej, aby przysposobic dusze do godnego rozważania takiego przedmiotu.

Chrystus, gdy idzie o dobro nasze w niczym się nie oszczędza, On wszystko czyni. Niegdyś jak powiada św. Paweł „Jezus będąc w postaci Bożej - wyniszczył samego Siebie, przyjąwszy postac sługi, stawszy się na podobieństwo ludzi i postawą znaleziony jako człowiek” Jego wyniszczenie w Przenajświętszym Sakramencie sięga o wiele dalej. Jezus ukrywając w Eucharystii swoje Bóstwo i Człowieczeństwo wprawdzie nie przestaje istniec, jednak zaczyna bytowac pod nikłymi postaciami. Bogiem będąc i zarazem Człowiekiem staje się jakby niczym, okruszyną chleba lub kroplą wina...! Dla Boga poniżenie do takiego stanu równa się zupełnemu wyniszczeniu. Jednakże Ten Bóg nie broni się przed podobnym wyniszczeniem, przeciwnie pragnie go. A pragnie dlaczego?  By oddac siebie ludziom i najściślej zjednoczyc się z nimi w nieograniczonym uścisku miłości. Miłośc więc ku ludziom znagliła Go do zamknięcia się pod postaciami chleba i wina; Mądrośc Boska wynalazła ten najłatwiejszy sposób zjednoczenia się z ludźmi; a Wszechmoc dokonała w czasie tego cudu wyniszczenia.

Komunia Święta jako źródło życia chrześcijańskiego i ognisko zjednoczenia z Bogiem.

„ Kto pożywa mego Ciała, a pije Moja Krew,
we Mnie mieszka, a ja w nim”
„Jako mnie posłał żyjący Ojciec i Ja żyję dla Ojca,
a kto Mnie pożywa i on życ będzie” 

Chrystus, który przez Tajemnicę Wcielenia zstąpił z nieba na ziemię- gdy na niej dokonał Dzieła, dla którego posłany był od  Ojca i gdy powrócił do Niego - nie zostawił nas samymi, jak to raczył oznajmic, mówiąc z najtkliwszą miłością: „Nie zostawię was sierotami” Pozostał na ziemi i mieszka i mieszkać będzie aż do skończenia świata. Jego mieszkaniem tutaj jest Kościół - ten dom miłości, w którym święta dzieci bożych Rodzina- zjednoczona około swej Głowy Chrystusa- żyje upodobaniem jakie On ma w niej. Żyje szczęściem jakie znajduje we wzajemnej z Nim miłości.

Wśród tej Rodziny i z nią żyje Chrystus-ten Sam, który w tej chwili siedzi po prawicy Ojca. A żyje w swym Kościele i mieszka w Nim jako Bóg-Człowiek, ukryty pod postacią chleba i wina w Przenajświętszym Sakramencie. Tutaj spełnia to samo Dzieło i urząd, który pełnił i dokonał za życia na ziemi- Dzieło i urząd Bosko-ludzkiego  Pośrednika i Zbawiciela. Ze strony Boga daje nam to co, Bóg chce nam oddac: swoją prawdę, swoje dobro i życie i wreszcie Siebie Samego. Ze strony zaś ludzi-ze strony naszej- przynosi Bogu to, co należy Mu się od nas. Czyli naszą wiarę, nadzieję, nasze prośby, dziękczynienia, hołdy i ofiary. Chrystus zatem utajony w Przenajświętszej Eucharystii jest prawdziwym, choc ukrytym, naszym „Pośrednikiem u Ojca”
Poznac Chrystusa w Sakramencie Miłości to najważniejszy i najsłodszy obowiązek każdego chrześcijanina, więcej każdego człowieka. Tutaj Mądrośc Boska tworzy Synowi Bożemu sposób pozostania z nami, już po Swoim odejściu do nieba i sposób działania wśród nas. Co Chrystus tutaj czyni, gdy znajdzie grunt odpowiedni i narzędzie powolne - to przechodzi wszelkie pojęcie człowieka. Są to najwyższe, najgłębsze dzieła i cuda Miłości Boga dla nas ludzi.

Zrozumienie tych rzeczy może mieć tylko ten, kto sam ich doświadcza w Miłosierdziu Pańskim. Kto sam u łona Bożego, u samego źródła- w Sakramencie Eucharystii—zaczerpnął „tej wody żywej wyskakującej ku żywotowi wiecznemu” Dlatego wszyscy mamy obowiązek zbliżac się do tej przepaści skarbów nieprzebranych i czerpac z niej, byśmy wszyscy z doświadczenia poznali „jak słodki jest Pan”.

Aby się to stac mogło, poznajmy przede wszystkim, co o Tajemnicy Przenajświętszego Sakramentu naucza Kościół Chrystusowy.

Jak wiemy z katechizmu - Sakrament jest ustanowionym przez Chrystusa widzialnym znakiem, niewidzialnej łaski  Bożej. W Sakramencie Eucharystii widzialnym znakiem jest postac chleba i wina. Nie mówimy chleb i wino, gdyż po słowach poświecenia wypowiedzianych przez kapłana już nie ma na ołtarzu ani chleba ani wina. Jedno i drugie straciło swoją istotę, a zachowało tylko zewnętrzną postac tego, czym było przed konsekracją. Konsekracji zaś czyje słowa dokonują? - Pana Jezusa. Albowiem inne słowa Mszy Św. Oddają Bogu chwałę, wyrażają prośby za lud, za świat. Gdy natomiast następuje przeistoczenie, kapłan nie używa swoich słów. A więc słowa Chrystusa dokonują tej Tajemnicy. Jakie słowa? Te mianowicie przez które wszystko się stało... Rozkazał Pan i stało się niebo, rozkazał Pan i stała się ziemia. Rozkazał Pan i stało się wszystko stworzenie. Widac stąd jak skuteczne jest słowo Chrystusa, że zaczęły istniec te rzeczy które nie istniały. O ile więcej skuteczne będzie to słowo, aby te rzeczy które już istnieją (tutaj chleb i wino) zamieniły się na inne. A więc przed konsekracją nie ma Ciała i Krwi Chrystusa, lecz po konsekracji już jest- „On rzekł i uczynione jest, On rozkazał i stworzone jest” Ciało zaś i Krew Przenajświętsza w Sakramencie Eucharystii znajdują się jako łaska niewidzialna, która razem ze znakiem widzialnym stanowi Sakrament.

Dogmat wiary w pierwszej kolejności uczy nas, że w tym Najświętszym z Sakramentów pod postaciami chleba i wina znajduje się rzeczywiście prawdziwe Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Lecz dogmat wiary nie tylko tego naucza. 
Ciało i Krew Jezusa znajdują się bezpośrednio w tym Sakramencie. Ponadto pośrednio znajduje się tutaj o wiele więcej niż sama Krew i Ciało. Albowiem są One tutaj nie martwe, lecz żywe. Dlatego razem z nimi złączona jest tutaj cała dusza Chrystusa i Jego Boska Osoba. Znajduje się tu Jego Serce, Umysł i Wola. Innymi słowy w Sakramencie Ołtarza jest obecny cały Chrystus, Bóg- Człowiek, Zbawiciel świata.


20:25, mariawitawierzbica , Eucharystia
Link Dodaj komentarz »